RSS

Daily Archives: ઓક્ટોબર 2, 2015

કળિયુગ ઝંખે ગાંધી આવે, પાછી એવી આંધી આવે.


મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી (ગાંધી બાપુ) ના જન્મ દીવસે શબ્દ ઉજવણી “કવિ સેના” ગૃપ ના નાના મોટા કવિઓ દ્વારા


હવે અવતરશો તમે કોઇ ગોડસે ના ઘરમાં,
આ દેશ પ્લાસ્ટિકના ગાંધીઓથી ખીચોખીચ છે..
– પ્રવિણ જાદવ

અમે તો બાપુની વિધાપીઠમા વસનારા
એના વિચારોને જીવનમા પાડનારા
પછી તે પહેરવેશ હોય કે વાણી હોય
અમારા પહેરવેશમા ખાદી
વાણીમા ગાંધી વિચાર
-નિરાલી સોની

અપનાવી અહિંસા કેરી કેડી
જીતી સાબરમતી થી દાંડી
હાંક્યા વિદેશીને દેશી હઠેથી
વીર છો ખરા, નમન હ્રદય થી..
– હિનલ મેહતા

રોજ રાખી હાથ માં તે ફેરવે છે,
તોય ‘ગાંધી ‘ યાદ તારી કેમ નથી..
– અલગોતર રતન

હતા એ મોહનના દાસ કરમ કર્યા જેણે ચંદ,
મુક્તિ અપાવી ભારતને બન્યા સાબરમતીના સંત…
– વૈભવસિંહ મોરી

અહિ ગાંધીજી ની કયા ખોટ છે,દરેક માણસ મા ગાંધીજી છે,પણ માણસ પોતાના મા નહી બીજામાં ગાંધીજી શોધે છે..
– જયદીપ દવે

અંગ્રેજો ના રાજમાં લાવી હતી જેમણે આંધી,
હતા એવા આપણા લોક લાડીલા અડગ ગાંધી..
– ૐશાંતિ

જેને જીંદગી આખી  અહીંસા નો પાઠ ભણાવ્યો,
એની ફોટો વાળી નોટ માટે લોકો હીંસા કરે છે..
– મુરાદ

ખોટી સાચી વાતો કરે છે,
જંગ જીતવા કેમ કહે છે,
તીલક કરી ગાંધીજી ને મોટી મોટી સભા ભરે છે
– હર્શીદા ત્રીવેદી

માતૃ પ્રેમ દેશ માટે બતાવી ગયાં,
એટલે તો લાકડી ધારી મહાત્મા થયાં..
– આશ્કા પંડ્યા

ખોવાઈ ગઈ છે,એ અહિંસક વિચારો ની આંધી
હવે માત્ર નોંટો માં જ રહ્યાં છે,ગાંધી..
– વિપુલ બોરીસા

એક બાપુ ગાંધીજી બીજો મે’તો નરસિંહ,
બેય થયા વૈષ્ણવ પરાઇ પીડ કાજે..
– “ઝંખના”

એજ દેશ એજ સર્વસ્વ દેશ ભક્તિ છે,
જાગૃત કરવા શોધો ક્યાં કોઇ ગાંધી છે..
– કિરણ ચૌહાણ

દેશ આજાદ કરાવી ક્યાં ગયાં,
મળ્યા નહી પણ દીલમા રહ્યાં..
– ભરત વસાણી

કળિયુગ ઝંખે ગાંધી આવે,
પાછી  એવી  આંધી આવે
– મેહુલ ગઢવી

અંધારામાં   બળતું   ફાનસ ગાંધી  એનું  નામ,
સતને કાયમ શ્વસતો માણસ ગાંધી એનું નામ.
– જીગર ફરાદીવાલા

દેશ માટે સઘળુય દીધુ લાંઘી,
અમર રહેશે મહાઆત્મા ગાંધી..
– ચિરાગ ભટ્ટ

બાપુ ની ખ્યાતિ અમર રહે એવી પ્રાથના સદા ‘કવિ સેનાની’

#कवि सेना
#KaviSena
#Gandhi
# +917600763871

Advertisements
 
2 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ઓક્ટોબર 2, 2015 in Shayri

 

ટૅગ્સ:

ईश्वर को चाहना और ईश्वर से चाहना.. दोनों में बहुत अंतर है…


एक नगर के राजा ने यह घोषणा करवा दी कि कल जब मेरे महल का मुख्य दरवाज़ा खोला जायेगा..

तब जिस व्यक्ति ने जिस वस्तु को हाथ लगा दिया वह वस्तु उसकी हो जाएगी..

इस घोषणा को सुनकर सब लोग आपस में बातचीत करने लगे कि मैं अमुक वस्तु को हाथ लगाऊंगा..

कुछ लोग कहने लगे मैं तो स्वर्ण को हाथ लगाऊंगा, कुछ लोग कहने लगे कि मैं कीमती जेवरात को हाथ लगाऊंगा, कुछ लोग घोड़ों के शौक़ीन थे और कहने लगे कि मैं तो घोड़ों को हाथ लगाऊंगा, कुछ लोग हाथीयों को हाथ लगाने की बात कर रहे थे, कुछ लोग कह रहे थे कि मैं दुधारू गौओं को हाथ लगाऊंगा..

कल्पना कीजिये कैसा
अद्भुत दृश्य होगा वह !!

उसी वक्त महल का मुख्य दरवाजा खुला और सब लोग अपनी अपनी मनपसंद वस्तु को हाथ लगाने दौड़े..

सबको इस बात की जल्दी थी कि पहले मैं अपनी मनपसंद वस्तु को हाथ लगा दूँ ताकि वह वस्तु हमेशा के लिए मेरी हो जाएँ और सबके मन में यह डर भी था कि कहीं मुझ से पहले कोई दूसरा मेरी मनपसंद वस्तु को हाथ ना लगा दे..

राजा अपने सिंघासन पर बैठा सबको देख रहा था और अपने आस-पास हो रही भाग दौड़ को देखकर मुस्कुरा रहा था..

उसी समय उस भीड़ में से एक छोटी सी लड़की आई और राजा की तरफ बढ़ने लगी..

राजा उस लड़की को देखकर सोच में पढ़ गया और फिर विचार करने लगा कि यह लड़की बहुत छोटी है शायद यह मुझसे कुछ पूछने आ रही है..

वह लड़की धीरे धीरे चलती हुई राजा के पास पहुंची और उसने अपने नन्हे हाथों से राजा को हाथ लगा दिया..

राजा को हाथ लगाते ही राजा उस लड़की का हो गया और राजा की प्रत्येक वस्तु भी उस लड़की की हो गयी..
.
.
जिस प्रकार उन लोगों को राजा ने मौका दिया था और उन लोगों ने गलती की..

ठीक उसी प्रकार ईश्वर भी हमे हर रोज मौका देता है और हम हर रोज गलती करते है..

हम ईश्वर को पाने की बजाएँ
ईश्वर की बनाई हुई संसारी वस्तुओं
की कामना करते है और
उन्हें प्राप्त करने के लिए यत्न करते है

पर हम कभी इस बात पर विचार नहीं करते कि यदि ईश्वर हमारे हो गए तो उनकी बनाई हुई प्रत्येक वस्तु भी हमारी हो जाएगी..

ईश्वर को चाहना और
ईश्वर से चाहना..
दोनों में बहुत अंतर है

 

ટૅગ્સ: